Anne Frank schrijft niet alleen in haar dagboek, ze schrijft ook verhalen en verzamelt mooie zinnen.

Schrijfster Anne

Anne schrijft Anne Frank op de Zesde Montessorischool, Amsterdam, 1941
  • Printen

Anne krijgt haar dagboek voor haar dertiende verjaardag van haar ouders. Ze vindt het in het begin een beetje vreemd om in een dagboek te schrijven. Ze kan zich niet voorstellen dat er iemand in de ontboezemingen van een dertienjarig meisje geïnteresseerd is.

Showcase Anne en haar dagboek

Anne Frank en haar dagboek

Ontdek het verhaal achter het dagboek van Anne Frank.

Naar de website

Het dagboek van Anne Frank verschijnt

In Anne's dagboek leest Otto dat zij het plan had opgevat om na de oorlog een boek uit te geven over haar tijd in het achterhuis

Meer

Reacties op het dagboek

Otto kreeg vele brieven na de uitgave van het dagboek van Anne.

Meer

Wat Anne vooral nodig lijkt te hebben is een uitlaatklep. Het eerste wat ze schrijft is: “Ik zal hoop ik aan jou alles kunnen toevertrouwen, zoals ik het aan nog nooit iemand gekund heb, en ik hoop dat je en grote steun voor me zult zijn.”

'Kitty'

Tijdens de onderduik besluit Anne haar dagboek als een vriendin te beschouwen die ze Kitty noemt, dat maakt het schrijven gemakkelijker. Bovendien, "en daar is het hele dagboekidee om begonnen" bekent ze, ontbreekt het haar aan een echte vriendin. "Ik kan met geen van mijn kennisjes iets anders doen dan pret maken. Ik kan er nooit toe komen eens over iets anders dan over de alledaagse dingen te spreken of wat intiemer te worden, daar zit ‘m de knoop. Misschien ligt dat gebrek aan vertrouwelijkheid bij mij, in ieder geval het feit is er en het is jammer genoeg niet weg te werken. Daarom dit dagboek."

Mee naar het achterhuis

Als de familie Frank moet onderduiken is het eerste wat Anne inpakt haar dagboek. En ze begint er zodra ze in het Achterhuis is bijna elke dag ijverig in te schrijven. Het leven dat ze nu leidt is totaal anders dan het zorgeloze leventje van daarvoor. Anne zit vol levenslust  en het valt haar zwaar dat ze niet naar buiten kan en zo vaak stil moet zijn. Het dagboek helpt.

Het fijnste van alles vind ik nog dat ik dat wat ik denk en voel tenminste nog op kan schrijven, anders zou ik compleet stikken.

Anne Frank, 16 maart 1944

Auguste wil lezen

Auguste van Pels is zelfs zo brutaal om te vragen of ze het mag lezen. "Nee mevrouw" zegt Anne beleefd maar beslist. Haar zusje Margot heeft meer succes. Anne belooft haar dat ze bepaalde stukjes mag lezen, maar alleen als ze dan ook  het dagboek van Margot mag lezen. 

Zelfgemaakte verhaaltjes

Anne krijgt steeds meer plezier in het schrijven. In de zomer van 1943 begint ze met het schrijven van zelfgemaakte verhaaltjes. Ze leest ze soms ook voor aan de andere bewoners. Ze begint ook een ‘mooie zinnen boek’, een verzameling mooie zinnen die ze overschrijft van andere schrijvers.

Verhaaltjesschrift De inhoudsopgave van Annes verhaaltjesschrift.

Bijzonder nieuws

Op 28 maart 1944 horen de onderduikers bijzonder nieuws uit Londen. Op radio Oranje kondigt minister Bolkestein aan dat na de oorlog dagboeken en andere belangrijke documenten zullen worden ingezameld, om zo de geschiedenis van het Nederlandse volk tijdens de Tweede Wereldoorlog voor het nageslacht te bewaren. De onderduikers denken meteen aan Annes dagboek.

Een roman van het achterhuis

Anne vindt het zelf ook een goed idee en schrijft: 'Stel je eens voor, hoe interessant het zou zijn, als ik een roman van het achterhuis uit zou geven. Aan de titel alleen zouden de mensen denken, dat het een detectiveroman was.' In mei 1944 neemt het roman-idee serieus vorm aan: 'Eindelijk na heel veel overpeinzingen ben ik dan met m’n "Achterhuis" begonnen, in m’n hoofd is het al zover af als het af kan, maar in werkelijkheid zal het wel heel wat minder gauw gaan, als het wel ooit afkomt.'

Anne herschrijft haar dagboek

Anne begint het dagboek serieus te bewerken en noemt het 'Het Achterhuis'. Steeds meer wordt haar duidelijk dat ze na de oorlog iets wil doen met haar schrijftalent. Haar grote droom is om een journaliste te worden en daarna een beroemde schrijfster. En als ze geen talent heeft om voor boeken of kranten te schrijven, dan kan ze nog altijd voor zichzelf schrijven, zo stelt ze zich voor.

Losse vellen Een deel van Annes herschreven dagboek.

Anne werkt flink door

Rond 20 mei 1944 begint Anne Frank serieus aan haar boek. In de korte periode tot de arrestatie van de onderduikers op 4 augustus 1944 herschrijft Anne Frank een groot deel van haar originele dagboek op losse vellen papier. Vaak is het eenvoudige tekstredactie, maar soms laat zij hele stukken weg. Die vindt zij te privé. Alle dagboekbrieven richt zij aan Kitty, haar denkbeeldige vriendin. Het laatste losse vel van Anne Frank draagt de datum 29 maart 1944.

Anne stort zich op het schrijven Ze heeft haar dagboek, maar schrijft ook verhaaltjes

Naast haar dagboek en de verhaaltjes noteert Anne Frank ook nog 'mooie zinnen' in een speciaal schrift.

Meer

Eindelijk serieus genomen? De verschillende versies van Annes dagboek

In 1998 vestigt het opduiken van vijf onbekende bladzijden opnieuw de aandacht op het dagboek.

Meer