Margot krijgt een oproep
Op 5 juli 1942 ontvangt Margot Frank een oproep, net als duizend andere Joden in Amsterdam. Ze moet naar een werkkamp in Duitsland. Otto en Edith zijn niet van plan hun dochter naar nazi-Duitsland te laten gaan.
Anne schrijft:
'Ik schrok ontzettend, een oproep, iedereen weet wat dat betekent. Concentratiekampen en eenzame cellen zag ik al in m'n geest opdoemen.'
Er lijkt niets aan de hand...
In de weken na haar verjaardag schrijft Anne Frank uitgebreid in haar dagboek: over haar klasgenoten, over de jongens die op haar verliefd zijn, over de rapporten die er aan komen... Op 3 juli 1942 krijgt ze haar eerste rapport op het Joods Lyceum. Anne is zelf niet ontevreden, ze heeft alleen een onvoldoende voor algebra. Haar ouders maken zich volgens Anne niet zo druk om haar rapport: 'Zij letten er alleen op of ik gezond ben, niet te brutaal ben en pret heb'. Eindelijk begint de zomervakantie. Op zaterdag gaat Anne met wat vrienden op stap, naar IJssalon Oase, een van de weinige plekken waar Joden nog mogen komen.
Een dagboekpagina van Anne uit 1942.
... maar dan komt er post
De volgende middag ligt Anne in de zon te lezen, als er om drie uur plotseling aangebeld wordt. Het is de postbode met een aangetekende kaart voor Margot. Zij moet zich melden om in Duitsland in een werkkamp voor de nazi’s te gaan werken. De oproep komt niet totaal onverwacht. Er gaan in die weken al geruchten, dat een dergelijke maatregel op stapel staat. Als Margot zich niet meldt, wordt het hele gezin opgepakt.