Anne Frank schrijft niet alleen in haar dagboek, ze schrijft ook verhalen en verzamelt mooie zinnen.
De schrijfster Anne Frank
Anne krijgt haar dagboek voor haar dertiende verjaardag van haar ouders. Ze vindt het in het begin een beetje vreemd om in een dagboek te schrijven. Ze kan zich niet voorstellen dat er iemand in de ontboezemingen van een dertienjarig meisje geïnteresseerd is. Maar ja, beseft Anne, eigenlijk doet het er niet toe. "Ik heb zin om te schrijven, en nog veel meer om m’n hart over allerlei dingen eens grondig en helemaal te luchten."
Anne schrijft:
‘Maar ik wil verder komen, ik kan me niet voorstellen dat ik zou moeten leven zoals moeder, mevrouw van Pels en al die vrouwen die hun werk doen en later vergeten zijn. Ik moet iets hebben naast man en kinderen waar ik me aan wijden kan! O ja, ik wil niet zoals de meeste mensen voor niets geleefd hebben.’
Dagboek wordt uitgegeven
In Anne's dagboek leest Otto dat zij het plan had opgevat om na de oorlog een boek uit te geven over haar tijd in het achterhuis
Meer
Reacties op het dagboek
Otto kreeg vele brieven na de uitgave van het dagboek van Anne.
Meer
Online winkel
Het dagboek van Anne Frank en andere boeken zijn verkrijgbaar in onze online winkel.
Naar de winkel
'Kitty'
Tijdens de onderduik besluit Anne haar dagboek als een vriendin te beschouwen die ze Kitty noemt, dat maakt het schrijven gemakkelijker. Bovendien, "en daar is het hele dagboekidee om begonnen" bekent ze, ontbreekt het haar aan een echte vriendin. "Ik kan met geen van mijn kennisjes iets anders doen dan pret maken. Ik kan er nooit toe komen eens over iets anders dan over de alledaagse dingen te spreken of wat intiemer te worden, daar zit ‘m de knoop. Misschien ligt dat gebrek aan vertrouwelijkheid bij mij, in ieder geval het feit is er en het is jammer genoeg niet weg te werken. Daarom dit dagboek."
Mee naar het achterhuis
Als de familie Frank moet onderduiken is het eerste wat Anne inpakt haar dagboek. En ze begint er zodra ze in het Achterhuis is bijna elke dag ijverig in te schrijven. Het leven dat ze nu leidt is totaal anders dan het zorgeloze leventje van daarvoor. Anne zit vol levenslust en het valt haar zwaar dat ze niet naar buiten kan en zo vaak stil moet zijn. Het dagboek helpt.
Het fijnste van alles vind ik nog dat ik dat wat ik denk en voel tenminste nog op kan schrijven, anders zou ik compleet stikken.
Auguste wil lezen
Auguste van Pels is zelfs zo brutaal om te vragen of ze het mag lezen. "Nee mevrouw" zegt Anne beleefd maar beslist. Haar zusje Margot heeft meer succes. Anne belooft haar dat ze bepaalde stukjes mag lezen, maar alleen als ze dan ook het dagboek van Margot mag lezen.
Zelfgemaakte verhaaltjes
Anne krijgt steeds meer plezier in het schrijven. In de zomer van 1943 begint ze met het schrijven van zelfgemaakte verhaaltjes. Ze leest ze soms ook voor aan de andere bewoners. Ze begint ook een ‘mooie zinnen boek’, een verzameling mooie zinnen die ze overschrijft van andere schrijvers.
Verhaaltjesschrift
De inhoudsopgave van Annes verhaaltjesschrift.
Anne herschrijft haar dagboek
Op 28 maart 1944 roept minister Bolkestein van de Nederlandse regering in ballingschap via Radio Oranje mensen op hun dagboeken te bewaren. Anne die met de andere onderduikers luistert, laat zich dat geen twee keer zeggen. Ze begint het dagboek serieus te bewerken en noemt het 'Het Achterhuis'. Steeds meer wordt haar duidelijk dat ze na de oorlog iets wil doen met haar schrijftalent. Haar grote droom is om een journaliste te worden en daarna een beroemde schrijfster. En als ze geen talent heeft om voor boeken of kranten te schrijven, dan kan ze nog altijd voor zichzelf schrijven, zo stelt ze zich voor.
Losse vellen
Een deel van Annes herschreven dagboek.