Naar kamp Westerbork
Op 8 augustus 1944 worden de acht onderduikers in een personentrein naar kamp Westerbork gebracht. Ze komen in de strafbarakken terecht, omdat zij zich niet vrijwillig gemeld hebben. Overdag moeten zij batterijen uit elkaar halen. Het is smerig en ongezond werk, maar de gevangenen kunnen wel met elkaar praten.
Treinreis
In alle vroegte worden de acht onderduikers en andere gevangenen op 8 augustus 1944 uit hun cellen gehaald en met de tram naar het Centraal Station gebracht. Er staat een trein klaar, een gewone personentrein. Janny Brilleslijper was één van die andere gevangenen. Zij zag de familie Frank op het perron: 'Opvallend was dat de meisjes er sportief uitzagen, met trainingspakken aan en rugzakken alsof ze op een wintersportvakantie gingen.' De trein vervoert de gevangenen naar doorgangskamp Westerbork.
We reden in een echte reizigerswagon! Dat men de deur op slot deed kon ons niets schelen. (...) Anne was niet van het raam weg te krijgen. Buiten was het zomer. Daar waren weilanden en gemaaide korenvelden. Dorpen vlogen voorbij. De telefoondraden naast de spoorbaan deinden op een neer langs het raam. Voor ons betekende dat allemaal de vrijheid.
Otto Frank
Strafbarakken
Na een paar uur komt de trein aan in Westerbork, in het noord-oosten van Nederland. De gevangenen worden geregistreerd en ingedeeld in de strafbarakken. Daar zitten de gevangenen die zich niet vrijwillig gemeld hebben, maar ondergedoken waren. Er zijn barakken voor mannen en voor vrouwen.
Batterijen openhakken
Overdag moeten de gevangenen werken. De vrouwen moeten batterijen uit elkaar halen. Het is smerig en ongezond werk. Janny Brilleslijper: ‘We moesten batterijen met een beitel en een hamer openhakken en dan de teer in de ene mand gooien en het koolstaafje dat je eruithaalde in de andere mand; het metalen hoedje moest je er met een metalen schroevendraaier af tikken en dat ging weer in het derde mandje. Behalve dat je er ontzettend smerig van werd raakten we allen aan het hoesten omdat het een bepaalde stof afscheidt. Het prettige van het werken bij de batterijen was dat je met elkaar kon praten.’
Batterijen openhakken in Kamp Westerbork