© Privécollectie Paula Bakker
Paula Bakker - Steenfatt
In de voorkamer woonde Steenfatt, Steenfatt met dubbel t aan het eind. Die heeft jaren bij ons op de Singel gewoond. Hij speelde dikwijls met mij op zondag, allerlei gymnastiektoeren, en hij gaf mij beschuiten met roomboter.
Hij was een niet-genaturaliseerde Duitser. Toen de oorlog kwam zei iedereen: “Zie je wel? Had je nou maar laten naturaliseren.” Maar dat kostte geloof ik 500 gulden en dat had hij er niet voor over. Achteraf bleek dat het niets uit had gemaakt, wel of niet genaturaliseerd.
Op een gegeven moment kreeg hij een oproep. Hij had al in de Eerste Wereldoorlog in de loopgraven gezeten, met gas, en hij had ook last van zijn maag – ik zeg het een beetje simpel. Steenfatt dacht er niet over om weer de oorlog in te gaan. Hoe oud was-ie ook al? Hij was ook al een eind in de veertig, maar los daarvan. Hij moest op oefening en daar ging hij braaf naar toe, in zijn uniform. En toen, op een gegeven moment werd hij opgeroepen en ja hoor, moest hij de oorlog in. En toen is hij ondergedoken.
Beneden ons was een elektriciteitswinkel en bij de eigenaren in de Haarlemmerstraat is hij ondergedoken. Wat wij niet wisten en ook niet wilden weten. Intussen kwamen de Duitsers in uniform meerdere keren aan de deur: “Waar is Steenfatt?” Mijn moeder moest dan zeggen: “Hij is in uniform weggegaan en meer weet ik niet.” Toen keken ze zo rond en ja, wat konden ze doen?
Paula Bakker
Paula Bakker is 10 jaar als de oorlog uitbreekt. Haar ongehuwde moeder drijft met Paula’s stiefvader een pension aan de Singel. Daardoor woont zij met zo’n 10 mensen in één huis: huurders en pensiongasten. De meeste zijn ongehuwd of gescheiden, met de één is er veel contact, de ander huurt alleen een kamer. Paula maakt de bezetting op een veelzijdige manier mee.
Meer over deze persoon
Meer over deze persoon