Vorige Volgende

Vorige

Naar het vorige item in de tijdlijn

Volgende

Naar het volgende item in de tijdlijn

1945 De Hongerwinter eist zijn tol

Nol Escher

Bethaniënstraat 2
Binnenstad
Bethaniënstraat 2
Binnenstad [+] Vergroot kaart [-] Verklein kaart
Bethaniënstraat 2 © Maria Austria Instituut / Ad Windig

Nol Escher - 'Daar kun je nog hout halen'

'Daar waar de Amstel ophoudt een brede rivier te zijn, aan de kant van Carré, maar dan nog verder binnenstadsinwaarts, daar kun je nog hout halen. Het zijn de verlaten huizen waar ik naartoe moet. Ik neem Ankie Bredevoort mee. Verbazingwekkend zoveel hout er nog is. De kleine handkar met de juten zakken om het hout onder te leggen staat op de hoek. Zo kan Ankie ze van twee kanten zien aankomen en mij tijdig waarschuwen.

Ik treed het geraamte, dat vroeger een huis was, binnen. Je kunt zo door het raam naar binnen. De vellen behang hangen langs de muur en onder de kale trap ligt een hoop poep. Van een mens? Van een hond? Ook stinkt het er naar pis. Ik haal de zaag onder mijn jopper vandaag en begin de spijlen van de trap los te zagen. Uit het plafond steekt een balk schuin omlaag zodat ik de hemel kan zien. Wat een heerlijke balk! Maar hoe krijg ik die klein? Ik laat hem maar hangen. Ik sjouw op en neer met planken. Ankie schuift ze snel onder de jute. Dan nog vijf, zes pijlers van de trap. En dan gaan we terug. Het is stil op straat. Het lukt, we komen thuis.'

 

Bron: Fragment uit Nol Escher, Trompetten in de verte: een novelle, samengesteld door Emilie Escher, dochter van auteur Nol Escher.

  • Printen
  • Share |

Nol Escher

Nol Escher is acht jaar als de oorlog uitbreekt. Omdat de kust wordt geëvacueerd verhuist hij van Bentveld, een dorp in de duinen bij Zandvoort, naar Amsterdam. De familie Escher betrekt Kerstmis 1942 een huis op de Noorder Amstellaan 190 waar daarvoor Joodse mensen woonden en keert in juni 1945 weer terug naar Bentveld.

Meer over deze persoon Meer over deze persoon

Bekijk ook

1937 Onderdeel van de Amsterdamse gemeenschap

De familie Frank raakt steeds meer ingeburgerd en treedt toe tot de Liberaal Joodse Gemeenschap. Arbeiders verenigen zich, om zich sterk te maken voor betere werkomstandigheden.

1937  Onderdeel van de Amsterdamse gemeenschap

1938 Veel Joodse vluchtelingen na Kristallnacht

Na Kristallnacht vluchten meer Joden naar Nederland. Ook prinses Juliana voelt zich verbonden met de Joodse gemeenschap. Terwijl de opvang van de Joden meer aandacht krijgt, dreigen NSB’ers vaker in te grijpen.

1938  Veel Joodse vluchtelingen na Kristallnacht

1940 Amsterdam bezet

Voor de familie Frank verandert er na de inval van de Duitsers nog niet zo veel. Opekta verhuist naar de Prinsengracht. Tijdens bombardementen vallen er doden en gewonden in Amsterdam.

1940  Amsterdam bezet

1941 Joden mogen steeds minder

Het begint met een bioscoopverbod maar al snel worden Joden uit praktisch alle openbare gelegenheden geweerd. Joodse kinderen moeten naar aparte scholen. Dat geldt dus ook voor Anne en Margot Frank.

1941  Joden mogen steeds minder

1942 Het wordt steeds gevaarlijker voor Joden

Op haar dertiende verjaardag krijgt Anne Frank een dagboek. Een paar dagen later schrijft ze over de situatie in Amsterdam. De Jodenster wordt ingevoerd en de eerste razzia’s vinden plaats. In juli duikt de familie Frank onder.

1942  Het wordt steeds gevaarlijker voor Joden

1943 Deportaties en aanslagen

Terwijl de familie Frank ondergedoken zit, worden duizenden Joden uit Amsterdam gedeporteerd. Het verzet probeert de deportaties te frustreren met aanslagen op onder andere het bevolkingsregister. Veel mag het niet baten.

1943  Deportaties en aanslagen

1944 Ontdekt en gearresteerd

Op 4 augustus worden de onderduikers in het achterhuis ontdekt en gearresteerd. Via Westerbork gaan ze naar Auschwitz. Als de geallieerden in Zuid-Nederland landen is er even hoop op een snelle bevrijding. Duitse soldaten en NSB’ers slaan na Dolle Dinsdag op de vlucht.

1944  Ontdekt en gearresteerd

1945 De Hongerwinter eist zijn tol

De Hongerwinter teistert Amsterdam. Velen komen om van de honger en de kou. In de kampen sterven Edith, Margot en Anne Frank. Alleen Otto Frank overleeft. De Canadezen bereiken Amsterdam.

1945  De Hongerwinter eist zijn tol

1945 Vreugde en verdriet

Een viering op de Dam op 7 mei eist levens als Duitse soldaten op de menigte schieten. Op 8 mei wordt Amsterdam echt bevrijd. Otto Frank keert terug. Hij weet dan al dat Edith dood is. Dat zijn twee dochters de oorlog ook niet hebben overleefd hoort hij later.

1945  Vreugde en verdriet

1946 Langzaam wordt de draad weer opgepakt

Op 3 mei 1946 vindt de eerste officiële dodenherdenking plaats. Het dagboek van Anne Frank wordt op 25 juni 1947 gepubliceerd. In Amsterdam krijgt het normale leven langzaam weer gestalte. Van 70.000 Joden die in 1940 in de stad woonden, hebben slechts 10.000 de oorlog overleefd.

1946  Langzaam wordt de draad weer opgepakt

1950 Blijvende herinnering

Ook al is de bevrijding al vijf jaar een feit, de nagalm van de oorlog blijft duidelijk merkbaar. De Joodse gemeenschap dankt Amsterdam met een monument voor haar hulp aan de Joden.

1950  Blijvende herinnering
  • 1950

  • Aan de beschermers der Nederlandse Joden in de bezettingsjaren. Beschermd door uw liefde. Gesterkt door uw weerstand. Rouwend met u.

    Deel opschrift monument 'Joodse Dankbaarheid'
  • picture:Eens per jaar twee minuten stilte

De tijdlijn is aan het laden

In wat voor stad leefde Anne Frank?
Zie hoe de bezetting en Jodenvervolging Amsterdam hebben getekend.

Let op er is meer

Gebruik de scrollbar om het hele item te bekijken.

 

 

Sluiten

Het Amsterdam van Anne Frank in vogelvlucht

Bekijk de belangrijkste plaatsen en verhalen uit het Amsterdam van Anne Frank.
Klik door naar de Tijdlijn en zie hoe Amsterdam vanaf 1933 verandert van een toevluchtsoord in een bezette stad.
Zoom in door aan de linkerkant op het plusje te klikken. Je kunt de plaatsen op de kaart dan makkelijker aanklikken.