De opdeling van Duitsland

  • Printen

De opdeling van Duitsland in West en Oost vond plaats nadat de westerse en de Sovjet zone uit elkaar groeiden door spanningen tussen de VS en de USSR. Oorzaak hiervan waren de steeds groter wordende economische en politieke verschillen.

In maart 1948 kwamen de Verenigde Staten, Groot-Brittannië en Frankrijk in Londen bijeen. Zij besloten de westerse zondes bij elkaar te voegen en een West-Duitse republiek te stichten. De Sovjet-Unie reageerde met de stichting van een Oost-Duitse staat. De opdeling van Duitsland kwam duidelijk aan het licht toen de westerse Deutsche Mark in de westerse zones werden geïntroduceerd – de Sovjet-Unie introduceerde een eigen munteenheid in de Sovjet zone.

In een poging de controle over heel Berlijn te krijgen, blokkeerde de Sovjet-Unie in juni 1948 de wegen en spoorwegen van de westerse geallieerden naar de geallieerde Berlijnse sectoren. De Sovjet-Unie wilde dat de Sovjet zone Berlijn van voedsel en brandstof voorzag. De actie was bedoeld om de toestemming van de westerse machten hiervoor af te dwingen.

De westerse geallieerden weigerden en reageerden met de instelling van de Berlijnse Luchtbrug om de mensen in West-Berlijn te bevoorraden. De luchtmacht van Groot-Brittannië en de VS voerden in één jaar meer dan 20.000 vluchten uit, waarmee 13.000 ton aan dagelijkse benodigdheden zoals brandstof en voedsel naar de inwoners van Berlijn gebracht werd. Het succes van de Berlijnse Luchtbrug was een vernedering voor de Sovjets, die niet wilden geloven dat het effect zou hebben. De blokkade werd in mei 1949 opgeheven.

De opdeling van Duitsland werd een feit toen in mei 1949 de Bondsrepubliek Duitsland (West-Duitsland) gevormd werd met Bonn als tijdelijke hoofdstad. 5 weken later werd de Duitse Democratische Republiek (Oost-Duitsland) gesticht. Berlijn bleef in 4 zones verdeeld en bezet door de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Frankrijk en de Sovjet-Unie.