Max Goldberg over Otto Frank en de uitgave van het dagboek.

  • Printen

Vertaalde transcriptie van een interview met Max Goldberg.

Ik herinner me Otto Frank uit die tijd, hij was emotioneel extreem fragiel. Hij praatte misschien een paar minuten of seconden over iets en zijn ogen vulden zich met tranen. Hij begon ook te huilen als Hilde (de vrouw van Max en een vriendin van Margot Frank) huilde en hij kon eigenlijk niet, het was heel moeilijk om over andere dingen te praten dan over wat er gebeurd was.

En Hilde praatte met hem over het boek en over de verschillende mensen die betrokken waren bij het boek… en waar ik het meest van onder de indruk was, mijn herinnering is iemand die heel moeilijk te begrijpen is, hoe hij op dat moment de publiciteit rond het boek kon verdragen. En dan tegelijkertijd zo fragiel zijn, dat, dat, dat, hoe kon hij dat?

Ik vroeg hem meerdere malen: “Wil je jezelf daar wel aan blootstellen?” en hij zei: “ Ik moet dat doen, ik moet dat doen, er is geen andere, er is geen andere keuze.” Ik vond dat bewonderenswaardig, later, in de tijd daarna.