De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens

  • Printen

Na de dood van VS president Roosevelt in 1945, werkte zijn vrouw Eleanor Rooselvelt door aan de verwezenlijking van de idealen van hem en de Britse premier Winston Churchill, die zij met hun aanvaarding van het Atlantisch Handvest in 1941 hadden uitgedragen. Een van dingen waar zij op hoopten was “dat eenieder in alle landen vrij van gebrek en angst zijn leven mag leiden”.

In 1945 worden de verenigde Naties (VN) opgericht. Het handvest verklaart dat een van de voornaamste redenen van de oprichting is het bevorderen en stimuleren van “eerbied voor de rechten van de mens en voor fundamentele vrijheden voor allen, zonder onderscheid naar ras, geslacht, taal of godsdienst.”

Eleanor Roosevelt werd door Roosevelts opvolger President Truman aangewezen als afgevaardigde voor de Verenigde Staten bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. Deze positie bekleedde ze tot 1953. Haar belangrijkste werk deed ze als voorzitter van de Mensenrechten Commissie tijdens het opstellen van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, die op 10 december 1948 door de Algemene Vergadering aangenomen werd.