Op 11 mei 1960 wordt Adolf Eichmann in Buenos Aires ontvoerd door een eenheid van de Mossad (de Israëlische geheime dienst). Het commandoteam smokkelt hem het land uit en brengt hem naar Israël waar hij terecht moet staan.
Eichmann is op dat moment al 15 jaar voortvluchtig. Na de Tweede Wereldoorlog verhuist hij onder een valse naam naar Argentinië, omdat hij bang is voor vervolging voor zijn misdaden tijdens de oorlog. Als SS’er was hij verantwoordelijk voor de deportatie van Joden naar concentratie- en vernietigingskampen. Eichmann was een belangrijke schakel in het plannen en uitvoeren van de moord op de Europese Joden en wordt daarom ook wel de ‘architect’ van de Holocaust genoemd.
Een jaar later begint het proces tegen Eichmann en het duurt vier maanden. De hele wereld is er getuige van omdat er op tv, radio en in de kranten verslag van wordt gedaan. Dankzij de vele getuigenissen tijdens de rechtszaak leert het grote publiek de gruwelijke details van de Holocaust kennen. Voor het eerst spreekt men op grote schaal over de Jodenvervolging. Eichmann wordt ter dood veroordeeld en op 1 juni 1962 opgehangen.