Begin 1959 begint Otto Frank een rechtszaak tegen de Duitse leraar Lothar Stielau. Deze rechtsextremist schreef in een schoolblad dat het dagboek van Anne Frank een vervalsing was. Na een onderzoek naar de echtheid van het dagboek oordeelt de rechtbank dat het dagboek authentiek is. Stielau neemt zijn uitlatingen terug en komt tot een schikking met Otto Frank.
Dit is de eerste, maar niet de laatste keer, dat Otto naar de rechter moet om het dagboek van Anne tegen zulke beschuldigingen te verdedigen.
Er zijn verschillende redenen waarom mensen beweren dat het dagboek niet echt is. Eén van de belangrijkste is dat ze proberen te bewijzen dat de Holocaust niet heeft plaatsgevonden. Door twijfel te zaaien over getuigenissen hopen ze te laten zien dat de nazi’s niet zo slecht zijn als beweerd wordt. Vaak gebruiken ze zogenaamd wetenschappelijke argumenten die moeilijk te controleren zijn voor leken. Maar onder historici bestaat er geen twijfel over de moord op zes miljoen Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog.
