Tijdens een tweedaagse actie in Parijs en omgeving arresteert de Franse politie in opdracht van de Duitse bezetter ruim 13.000 buitenlandse Joden. Onder hen zijn 4000 kinderen. Meer dan 8000 mensen worden tijdelijk opgesloten in het wielerstadion “Velodrome d’Hiver”. De anderen gaan naar het doorvoerkamp Drancy, net buiten Parijs, of naar kampen in de provincie. Ze leven onder slechte omstandigheden. In de weken hierna worden de Joden gedeporteerd naar Auschwitz, waar de meesten direct vermoord worden.
De Duitse bezetter heeft al een jaar eerder Joden opgepakt en na de grote razzia in juli worden ook in andere delen van Frankrijk Joden opgepakt. De Franse politie werkt mee.
In Frankrijk heeft de regering meer invloed op de Jodenvervolging dan bijvoorbeeld in Nederland. Vanwege kerkelijke protesten tegen de deportaties vraagt de Franse minister Laval aan de nazi’s om als compromis vooral buitenlandse Joden op te pakken. Van de 75.000 Joden die vanuit Frankrijk naar vernietigingskampen zijn gedeporteerd, zijn de meeste afkomstig uit het buitenland. Veel van hen zijn in de jaren dertig naar Frankrijk gevlucht uit nazi-Duitsland en zijn geannexeerde gebieden. Van de 130.000 Franse Joden is een groot deel niet opgepakt. Zij hebben daardoor de Jodenvervolging overleefd.
