Overlevenden keren terug uit concentratiekampen

Erna van Witsen-Weinberg is op 3 mei 1945 bevrijd in het concentratiekamp Neustadt-Glewe. Ze komt eind juni 1945 aan in Amsterdam. Ze wordt opgenomen in het Portugees-Israelitisch Ziekenhuis. Erna is één van de ongeveer 5000 Joden die uit de concentratiekampen terugkeren naar Nederland. Haar man is vermoord in Auschwitz.

De Joodse Nederlanders moeten proberen hun leven weer op te pakken. Dit is erg moeilijk. Velen zijn nog ziek of verwond en zwaar getraumatiseerd door hun verblijf in de concentratiekampen. Vaak zijn de meeste van hun familieleden vermoord of weten ze niet wat er met hen gebeurd is.

De ontvangst in Nederland is vaak kil. Soms is hun huis afgebroken of bewoond door andere mensen. Sommige niet-Joodse Nederlanders zijn niet blij dat de teruggekeerde Joden hun oude baan of in bewaring gegeven spullen terug willen. De niet-Joodse bevolking heeft weinig aandacht voor het leed van de Joden en heeft ook geleden, vooral tijdens de Hongerwinter. Nederlandse overheidsinstanties leggen teruggekeerde Joden zelfs boetes op voor niet-betaalde belastingen, die ze niet hebben kunnen betalen omdat ze gedeporteerd waren. Pas in de jaren zestig krijgt het lot van de Joden meer erkenning.