Op 17 juli 1945 begint de Conferentie van Potsdam. De drie deelnemers zijn de Sovjet-Unie, de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk, de belangrijkste geallieerde landen. Tijdens de conferentie bespreken ze de toekomst van Duitsland, dat net verslagen is.
De geallieerden willen niet hetzelfde als het Vredesverdrag van Versailles. De strenge eisen daarvan waren één van de oorzaken van de opkomst van de nazi’s. Maar Duitsland moet wel veranderen. Alle nazi-invloeden moeten verdwijnen en Duitsland moet democratisch worden. Ook moet Duitsland oorlogsschade vergoeden. Een deel van zijn fabrieken wordt afgebroken en naar de Sovjet-Unie gebracht.
Nu de gemeenschappelijke vijand verslagen is, komen de verschillen tussen de Sovjet-Unie en de westerse grootmachten bovendrijven. Beide kampen hebben andere plannen met ‘hun’ deel van Duitsland. Stalin wil een communistisch regime in Duitsland, terwijl de westerse landen een democratisch Duitsland willen.
Nadat op 23 mei 1949 door de westelijke Geallieerden de Bondsrepubliek Duitsland wordt opgericht, wordt op 7 oktober in Oost-Duitsland de Duitse Democratische Republiek uitgeroepen.
